# Çürümenin Kitabı/Emil Michel Cioran Author: Sümeyye Deniz BERTAN · Date: May 16, 2026 · Category: Edebiyat Source: https://www.pearlyouthsociety.com/forum/rmenin-kitabemil-michel-cioran-iitps --- "Zaman içinde bu yalnızlaşmanın yanımda bakışlarımız altında çürüyen Evren manzarasının dışında hiçbir şeyin göze batmadığı o boş ve bitkin çöküntü halinin yanında cehennem bile bir sığınaktır" Çürümenin ve çözülmenin, acılaşmanın, tadını tuzunu yitirmenin kitabı. "Nerede tükettin ömrünü? Bir hareketin hatırası, bir tutkunun işareti, bir maceranın parıltısı, güzel ve firari bir cinnet... Geçmişinde bunların hiçbiri yok, hiçbir sayıklama senin izini taşımıyor, Seni hiçbir zaaf onurlandırmıyor. İz bırakmadan kayıp gittin, senin rüyan neydi peki? Kökeninde aldatıcı ve yıkıma mahkum olmayan hiçbir "yeni" hayat görmedim şimdiye kadar. Her insanın zaman içinde ilerleyip bunaltılı bir geviş getirmeyle kendini tecrit ettiğini, yenilenme niyetine de ümitlerinin beklenmedik yüz buruşturması ile karşılaşıp kendi içine düştüğünü gördüm." Giriş, gelişme ve sonuç bölümleri olmayan, denemelerden ve aforizmalardan oluşan bu kitabı bitiremedim aslında. Ama beğenmediğim için değil dayanamadığım için. Kesinlikle ruh haliniz iyi değilken okunulmaması gereken bir kitap. "Hükümsüz sırları biriktire biriktire, anlamsızlığı tekeline ala ala hayat ölümden fazla ürküntü verir. Büyük meçhul odur." Ataraxia ve aponianın toplamı cennet midir? Bu dünyada ikisine birden sahip olmak mümkün mü? "Hayattaki bütün kötülüklerin kaynağı bir hayat anlayışından ileri gelir." Her yargının karşısına eşit güçte bir karşı yargı çıkarılabilir mi? Evrimsel olarak belirsizlikten hoşlanmayan ve güven arayan beynimizin her şey için sadece "Bu şöyle görünüyor "diyerek gerçekten ataraxiaya ulaşması mümkün mü? Aslında bilim de bir yanıyla pironik midir? Eyleme geçmekten korktuğum için mi yazı yazıyorum? Yazılı bir metin onu okuyanın eline geçer ve artık kendine savunamaz mı? Yazı yazarak dogmatik mi oluyorum? Dış görünüş günümüzde bile hala neden bu kadar önemli? Sokrates'i satire benzeten Atinalılar beni acaba neye benzetirdi? "Her acı dünyanın yerine geçer ve keder için ayrı bir dünya gerekir." Sıfır beklenti sonsuz mutluluk mudur? En büyük özgürlük kaybedecek hiçbir şeyinin olmaması veya güçlü bir iradeye sahip olmak mıdır? Günümüzde modern hayat insanı özne olmaktan çıkarıp nesne haline mi getirdi? Fazlasının bizi zehirlediği ihtiyaçlarımızla lüksü nasıl ayırt edeceğiz? Daha derinlere inersem miskin veya hippi olmaktan, bohem bir hayat sürüp ve en sonunda nedamet yaşamaktan korkuyorum. Benim Epikür gibi bir yaşam koçuna ihtiyacım var. "Aşırı hassas yalnızlıklarımız ötekiler için ne cehennemdir! Ama hep onlar için, bazen de kendimiz için icat ederiz görünümlerimizi." Üniversitelerin kürsü tekliflerini reddeden, yemekhanelerde ucuza yemek yiyen, küçük bir çatı katında yaşayan Emil Michael Cioran'ı 20. yüzyılın Diyogenes 'i sayabilir miyiz? Günümüzde kaç insan İskender olmayıp Diogenes olmayı ister? "Sonra sıra gelmeden hastaneden çıkıp gittim. Ağrılarıma ilelebet sırt çevirmeye karar verdim. Her bir dakikamın ellidokuz saniyesi diye söylenip durdum sokaklarda. Acıya ya da acı fikrine vakfedilmiş. Keşke bir taş olabilseydim." Uykusuzluğun nasıl berbat bir şey olduğunu umarım hiçbir zaman öğrenmezsiniz. "Ötekilerin acıları bize izah edilebilir ya da aşılması mümkün görünür. Yeteri kadar irade, cesaret ya da zihin açıklıkları olmadığı için acı çektiklerine inanırız." Hiç aşık oldunuz mu? Sizce aşk nedir? Emil Michael Cioren'a göre "aşk iki tükürüğün karşılaşması". Sizce haklı mı? Duygularımız sinir ve endokrin sistemlerimizin etkisinde bir takım biyokimyasal tepkime ve elektriksel aktivite mi? Bir kitabı okumak onu yeniden yazmak mıdır? Aslında çoğumuz kitap okumayı bilmiyoruz. İyi ki de bilmiyoruz.:)) Ya oksa belki ortalık karışır ,bilmem ne salgını veya ihtilal falan çıkardı! 😂😅 --- This content belongs to İnci Gençlik Dergisi (Pearl Youth Society). Free to read; please cite the source when quoting: https://www.pearlyouthsociety.com/forum/rmenin-kitabemil-michel-cioran-iitps