# EV

Author: Sümeyye Deniz BERTAN · Date: August 9, 2026 · Category: Edebiyat · Tags: #Şiir
Source: https://www.pearlyouthsociety.com/forum/ev-ozw1u

---

Çocukluğum dünyanın en karanlık köşesinde 
Durmadan ağlıyor. 
Orta hasarlıdan az hasarlıya çevrilmiş 
İçinde ağır hasarlı hayatlar...
Herkes bir eve, bir aileye doğar mı? 
Evde doğduğun halde ailen olmayabilir. 
Kendini ait hissetmediğin yer neresidir? 
Şiir yazdığımı sanıyorum 
Bilmiyorum şiir nedir 
Dünya neresidir? 
Şairin hayatı şiire dahil midir? 
Trajikomik şiirler yaşıyorum. 
Ben belki de hiç şiir yazmadım. 
Ben belki de hiç varolmadım 
Ah keşke! 
Uyumak ve devam etmek için kaç yıldır ilaç kullanıyorum? 
İşe yaradığını varsayarak 
Terapi alıyorum. 
Çile, sefalet, acı, çaresizlik, yalnızlık, ihmal ve travma 
İçimde vicdan azabı gibi bir hüzün 
Boğazımda geçmeyen bir düğüm 
Hep içime vuran hıçkırık 
Beynime akan gözyaşı 
Midemde varoluşsal bulantı...
Ne demek istemediğimi anlıyorsan 
Ne demek istediğimi oradan çıkar. 
Sen söylemediklerimi anlarsın 
Söylersem inanmazsın. 
Şükret diyorum kendime 
Daha kötüsü de olabilirdi. 
Ama kimse söylemiyor
Daha iyisi de olabilirdi. 
Neyin iyisi?
Biraz daha gülebilirdi çocukluğum 
Biraz daha küçük olabilirdi içimdeki boşluğum.
Şimdi anlatmak istesem öyle çok konuşurum 
Ama işte her şey bu kadar boş ve anlamsızken 
Bırakın konuşmayı 
İçimden yaşamak bile gelmiyor.

---

This content belongs to İnci Gençlik Dergisi (Pearl Youth Society).
Free to read; please cite the source when quoting: https://www.pearlyouthsociety.com/forum/ev-ozw1u